In 2020 wordt er bij Arjan (61 jaar) hals-en keelkanker geconstateerd. Na een zwaar en lang behandeltraject met bestralingen en chemo wordt Arjan schoon verklaard. Een grote opluchting na een onzekere en zware periode. Maar in februari 2024 is de kanker weer terug. Tongkanker. Weer breekt er een onzekere periode aan. Direct na de diagnose wordt Arjan geopereerd. Nu is hij weer schoon verklaard. Er ligt een periode achter Arjan met veel onzekerheid, het verlies van vertrouwen in je eigen
lichaam. Veel dalen, maar ook pieken. En een periode waarin je voelt dat je moet vechten. Waarin fietsen in de buitenlucht helend kan zijn en je eigenlijk geen keuze hebt om door te gaan, al is dat soms ook moeilijk. We spraken Arjan over zijn drijfveren en over wat hem heeft geholpen tijdens deze periode.
Wat drijft jou om je ervaringen te delen en jouw levensverhaal te vertellen?
‘Mijn voornaamste reden om mijn verhaal te vertellen en mijn ervaringen te delen is omdat ik mensen wil vertellen dat het leven niet stopt als je kanker krijgt. Je kunt het overleven. Er is hoop. Ik heb altijd geprobeerd om het als een proces te zien waar ik doorheen moest. Ik weet dat het helaas niet voor iedereen geldt, maar het heeft mij enorm geholpen om die mindset aan te houden. Je moet doorgaan. En niet stil in een hoekje gaan zitten. Ik hoop dat ik hiermee mensen kan helpen en stimuleren om door te gaan. Het is eigenlijk de enige keuze die je hebt. En als je het even niet meer ziet zitten. Verman jezelf, ga bijvoorbeeld fietsen in de buitenlucht. Na verloop van tijd ebt het gevoel dan weer weg en dan kun je weer verder. Het leven stopt niet. Het krijgen van kanker voelde voor mij als een proces dat ik aan móest
gaan!’
Hoe vind je een goede balans in je leven?
‘Ik heb mezelf voorgenomen om mijn werk en mijn privéleven voort te zetten zoals ik dat altijd heb geleid. Dat gaat natuurlijk niet altijd zoals het altijd gegaan is, maar ik probeer wel een bepaald ritme en dus een balans te houden. Dat geeft mij de meeste steun en zekerheid. En die heb ik nodig.’
Kun je beschrijven hoe je bent geholpen door de oncologische zorg? En ben je goed begeleid?
‘Ik ben vanaf het begin heel goed begeleid door mijn oncologische artsen en psycholoog. En de (fysio-) therapeutische ondersteuning die ik heb gehad, was ook erg prettig. De artsen vertelden me precies wat ik kon verwachten en hoe het proces van de behandeling ongeveer zou verlopen. Dat zorgde ervoor dat ik me goed kon voorbereiden op alle behandelingen. Ook het praten met een psycholoog heeft mij erg geholpen. En mijn vrouw en dochter hebben een telraam gemaakt, een soort aftel-agenda, waarop ik kon afstrepen hoeveel behandelingen me nog te wachten stonden. Dat was de ene keer heel motiverend en de andere keer heel confronterend. Maar het hielp me wel. En het hielp mijn vrouw en kinderen ook. Omdat het je een perspectief geeft. Het belangrijkste wat ik geleerd heb van de psycholoog is dat als je in de put zit, je bijvoorbeeld moet gaan fietsen in de buitenlucht. Letterlijk wegwezen uit je sombere gedachten. En mooie momenten buiten zien en voelen.’
Wat zou je willen zeggen tegen mensen die leven met kanker?
‘Kanker hebben moet je zelf doen. Niemand kan voor jou dat proces door gaan. Maar ik zou willen zeggen dat je leven niet stopt! Er is een mogelijkheid dat je geneest. Ga niet bij de pakken neerzitten. Zoek bijvoorbeeld psychologische hulp en zorg ervoor dat je het uiterste doet om te genezen. Het is makkelijk gezegd nu voor mij, dat weet ik. Maar ik weet ook dat een vechtersmentaliteit je kan helpen om de kanker te overwinnen.’
Wil jij ook je verhaal met ons delen? Het kan andere mensen inspireren en herkenning bieden. Mail ons dan via communicatie@raedelijn.nl
